Bu yazının adı: Hatırlamıyorum.
Yaşadığın bir şeyi unutmanın sebebini düşünüyordum bugün. Üzerine bir süre düşünsen de hatırlayamadığın “yakın zaman” olaylarını neden unuttuğumuzu filan. Önemsemediğimizden, sonucuna vardım önce. İşte geçen gün falanca kişi bana bir şey demiş, onu unutmuşumdur, efendime söyleyeyim bir yere gitmişimdir onu unutmuşumdur. Bunların hepsini yakın zamanda olan olaylar olarak kabul ediyorum tabii. Sonra dedim ki, peki bir zamanlar çok sevdiğimiz insanları nasıl unutuyoruz ki?
Bugün geri dönüp baktığımda yakın zamanda sevdiğim insanları unutmaya başladığımı farkettim ve biraz garipsedim. En son ne zaman sevmiştim o insanı? Hatırlamıyorum. En son ne zaman nefret ettim? Hatırlamıyorum. En son ne zaman düşündüm? Hatırlamıyorum. Bir ara oturup düşündüm gerçi, ama bir faydası olmadı. İnsan aşık oluyor, aşık olduğunu gösteren davranışlar sergiliyor, hislere bürünüyor vesaire. Sonra birden puf. Ben ne çabuk puf oldum diye düşündüm işte bugün, niye unutuyoruz ki? Yani bi hatıra olarak kalsa, ne bileyim özlesek. Ya da özlemeyelim lan, çok kızalım. Acaip kızalım, ama öyle hatırlayalım. Ya da çok ağlayalım ne bileyim. Niye unutuyoruz?
Ben unuttum, hatırlayamıyorum.
Bi garip.
